Over je eigen stem horen…
Het moment waarop je je bewust wordt van de manier waarop je verhalen vertelt aan de ander, bijvoorbeeld doordat je let op vaste gewoontes… zoals de titel hierboven, is het moeilijk om deze gewoonte niet meer te horen. Hoe kan je het dan anders zeggen? Je hebt een drone nodig om je aan je eigen haren boven jezelf uit te laten stijgen, Die drone is een aangeboren instrument van je geest, welke je ieder moment tot je beschikking hebt. Dat vergeten we veelal, we vallen samen met de “gedroomde” situatie, die ook wel eens de werkelijkheid genoemd wordt. Pas wanneer die drone positie je tweede natuur wordt, heb je deze voortdurend tot je beschikking, waarmee je dan ook de interactie met de ander kunt beobachten, zoals de duitsers het zeggen. (beachten von Oben).
De Ander : Degene, die ook een gedroomde werkelijkheid kent, we leven immers allemaal in een wolk van onbewuste aannames, oordelen, vooroordelen en meningen. Veelal praten we onze belangrijke anderen na, vangen we ideeën vanuit de ons vertrouwde omgeving op, die weliswaar niet meer zo lokaal is als voorheen, maar world wide gevonden kunnen worden op een web wat ons veelal slechts bevestigd in onze eigen denkbeelden. Ontworpen om ons te beïnvloeden en ons vast te houden in een bepaalde bubbel. (communication bias)Waar we van nature al toe geneigd zijn. Alles is al zo onzeker, dus we zoeken naar houvast.
Taal . Alles ontvouwt zich, de verwondering over hoe de dingen en de mensen zijn, zou ons kunnen brengen naar een frisse wind door ons denken. O zo heb ik er eigenlijk nog nooit naar gekeken, o doen jullie dat zo ?
Woorden lijken zo duidelijk te zijn, maar misverstanden liggen op de loer, mits we doorvragen en precies weten hoe de ander het bedoelt. En of de ander bewust is van zijn of haar achterliggende overwegingen.
Trump : it is very hard, no one thought it was so hard. Hij denkt constant dat hij de enige is die het licht ziet over een bepaald onderwerp, waaruit blijkt dat hij er eerder nog nooit bij heeft stilgestaan en dat hij zeker weet dat hij dat nu wel doet -ws na uitleg van een expert- en dat hij zich niet kan voorstellen dat anderen daar al jaren achter zijn. Dat staat zijn gedroomde ego niet toe. Typisch gevalletje “kleren van de keizer”. Het nudistische sprookje. * Hans C. Andersen 1837