Ik praat met mijn hondje. Tijdens het uitlaten van mijn hond viel me op – althans in mijn buurt in Rotterdam – dat veel mensen , net als ik – hardop praten tegen hun hond. In de categorie :”ze zullen wel denken ” hoor ik omstanders al eenzaamheid vermoeden, vooral omdat ik inmiddels een bejaarde
/ /Mijn hondje heet Jessie, vernoemd naar de “wrathfulle” manifestatie van de Bön -Godin van Mededogen (Sherab Chamma alias Tara) : Yeshe Walmö. Stoere blauwe vuurgodin, staand op 1 been, beschermgodin. Ik voel me met Jessie samen veel completer. Ik zorg heel graag voor haar en kan mijn liefde en tederheid beoefenen cq kwijt. Inmiddels
Over je eigen stem horen… Het moment waarop je je bewust wordt van de manier waarop je verhalen vertelt aan de ander, bijvoorbeeld doordat je let op vaste gewoontes… zoals de titel hierboven, is het moeilijk om deze gewoonte niet meer te horen. Hoe kan je het dan anders zeggen? Je hebt een drone nodig
Ik zeg, zeg zij, zeg ik , zeg zij dat moejenietzozeggu Meer lezen »
Ze belde vanuit het NIETS, vijfentwintig jaar was er sinds onze laatste ontmoeting verstreken. Ik luisterde mijn voicemail af van een onbekend nummer ” Hi , je spreekt met C. ..” (ik hoorde haar uitleggen wie ze ook alweer was – onnodig – ik wist het direct. “M. is ernstig ziek, ik zou graag eens